We kozen ervoor om niet mee te gaan in de confrontatie. In plaats daarvan zochten we een manier om het morele contrast zichtbaar te maken. Als waardering vanuit de politiek wordt onthouden, wat doet dat dan? En wat gebeurt er als die waardering juist wél openlijk wordt uitgesproken? Door de beslissing van Faber te laten voor wat het is en daar een collectief gebaar van dankbaarheid tegenover te zetten, verschoof de aandacht vanzelf van beleid naar menselijkheid.

Samen met maatschappelijke partners plaatsten we een paginagrote advertentie in de krant. De advertentie verwees subtiel naar de aanleiding, maar draaide volledig om de vrijwilligers. De boodschap eenvoudig en direct:

“Een lintje kunnen we niet uitdelen, maar ónze dankbaarheid en respect hebben jullie. Onvoorwaardelijk.”

Duizenden vrijwilligers onderscheiden zich dagelijks door zich in te zetten voor vluchtelingen in Nederland. Zij verdienen onze dankbaarheid en ons respect. Onvoorwaardelijk. Ze helpen in de opvang, geven taallessen en bieden een luisterend oor. Vrijwilligers handelen vanuit een warm hart en maken het verschil voor de medemens en de samenleving. Hun onmisbare inzet zou nooit gepolitiseerd mogen worden.

De advertentie leidde tot brede media-aandacht en veel maatschappelijke bijval. Onder andere in landelijke media als RTL Nieuws, Volkskrant en Trouw.  Het besluit van Faber werd een nationaal gespreksonderwerp, maar het frame van de discussie werd gekanteld en zo ging de discussie uiteindelijk over de de waardering die vrijwilligers toekomt. En het mooiste? Dit initiatief zorgde voor een ongekend aantal aanmeldingen van nieuwe vrijwilligers bij VluchtelingenWerk Nederland.